*کتاب فرزند سرنوشت اثر رکن الدین انتشارات آزرمیدخت*

کوروش دوم (576-529 ق.م.م)، معروف به کوروش کبیر، اولین پادشاه و بنیان‌گذار حکومت هخامنشی بود که در 40 سالگی به پادشاهی رسید. او به‌مدت 30 سال (559 تا 529 ق.م.م) بر مناطق وسیعی از آسیا حکومت ‌کرد.

کوروش کبیر نمونه‌ی کاملی از صفات اخلاقی را داشت. هرکجا که به‌عنوان فاتح وارد می‌شد، بر‌خلاف فاتحان آشور و بابل نسبت به معابد اقوام بیشترین احترام را نشان می‌داد. او برای تعمير و توسعه‌‌ی پرستشگاه‌ها کمک‌های زیادی می‌کرد و از هر‌گونه تبعیض نسبت به پيروان اديان خودداری می‌کرد. او هرگز اجازه نمی‌داد که اين احترام بهانه‌ای برای تجاوز‌جویی و قدرت‌طلبی کاهنان شود. کوروش، این پادشاه بزرگ، با نهايت دقت اين شيوه‌‌ی اخلاقی و انسانی را رعايت می‌کرد و آن را وسيله‌‌ی استحکام قدرت امپراتوری می‌دانست.